Hüzünlerden payını aldıkça güçlenen, karanlığın imbiğinden bela geçirdikçe güzelleşen hayatların nehridir Aheron. Aktıkça durulmaz sular Aheron’da; sesi, kulakları kanatır. Kan, yanında bedel getirir; kaçamazsınız, ortam gerilir ve eller inceden inceye kaleme sokulur. Sözcükler, yok olmanın habis aşamalarında gezindirir. Bu, tarifi mümkün olmayan bir cinayettir. Aheron’da bir yandan ölmek, bir yandan belli belirsiz dirilmek… İşte, insanın kâinattaki lüzumsuzluğu.
Bilinçli savruluşların ve b ...